Sizi bilmem ama gelecekten hiç umudum yok. Daha şimdiden yabancılaşıyoruz. Kimse kimseye selam vermez, hal hatır sormaz hele, hele hiç yardım etmez hale geldik. Ancak Dini Bayramlarda veya günlerde hala hatırın kalmasın misali eş dost veya akrabalar hatırlanıyor. O da cep telefonlarımızdan ya Bayram mesajı atarak veya kısa bir Bayramlaşma konuşması ile işi oldubittiye getirerek yakınlarımızı arıyoruz.
Bir zamanlar yazdığım bir taşlama adeta bu konuyu gündeme getirir gibi:
YABANCILAŞMAK
Bazı dedeler var ailenin ondüşmanı.
Bazı dedeler var ailenin yabancısı
Bazı Amcalar var baba yarısı
Bazı amcalar var sanki ailenin kapıcısı
Bazı teyzeler var ana yarısı.
Bazı teyzeler var sanki ailenin yancısı
Bazı halalar var ailenin hem anası hem babası
Bazı halalar var ailenin kancası..
Ne akrabalık kaldı ne dostluk
Yaşadığımız hayat adeta bir boşluk.
Hatır yok bağlılık hak getire
Devran böyle çıkar menfaat paraya göre
Yaklaşık on beş yıl önce yazdığım “YABANCILAŞMAK!” adlı taşlamamam sanki bu yılları anlatıyor gibi.
Evet, gerçekten toplumumuz tamamen bireyselleşme ve yalnızlaşmaya doğru adım, adım gitmekte. İnsanlar çevreden, eş dost ve akrabalardan kopuk bir şekilde yaşamaya başladı.
Bir yandan dijital çağın bizleri kuşatması ile yalnızlaşırken diğer yandan komşuluklarımız ve akrabalarımız ile yabancılaşarak yaşamaya devam etmekteyiz. Büyüklere karşı saygının sıfıra indiği, çevreye duyarlığın ortadan kalktığı bir dönemden geçiyoruz.
Herkesin kendi doğrusu var gibi. Birde sosyalleşmeden uzak, hayatını sadece maddeye ve sanal âleme adapte etmiş, duyarsız ve umursamaz sız yaşayıp gitmekteyiz.
Geleceğe yönelik hiçbir planı projesi olmayan günübirlik yaşayıp giden bir nesil ile gözü kapalı gidiyoruz. Hani güzel bir Cem Karaca şarkısı vardı ya:
“Bindik bir alamete gediyok gıyamete!”
Paran varsa kralda sensin, paşada sen. Dostluklar artık madde ile ölçülür hale geldi. Büyüklerimiz kıyamete yaklaşıldığında kimsenin cenaze namazına bile gidilmeyeceği sohbetleri yapıldığında ben inanmamıştım. Ancak görünen o ki böyle bir zamana pek de uzak değiliz gibi.
Evet, bu kadar kara tabloları çizip morallerinizi bozmadan yazımıza noktayı koyalım diyorum ve inşallah toplumumuz özüne dönerde böyle olumsuzluklara şahit olmayız.
