Ancak her gün yollarda binlerce sürücünün sinyal vermeden şerit değiştirdiğine veya dönüş yaptığına tanık oluyoruz. Kanunen zorunlu olan bu davranışı göz ardı etmek, sanılanın aksine sadece bir 'dikkatsizlik' değil, sürücünün karakterine dair çarpıcı ipuçları barındırıyor.
Sinyal vermemek; empati eksikliği, benmerkezcilik ve dürtüsellik gibi kişilik özellikleriyle doğrudan bağlantılı.
Konuyla ilgili araştırmalar yapan uzmanların görüşleri ise şöyle:
Sosyal Kuralları Çiğneme Eğilimi: Londra Üniversitesi'nden İngiliz psikolog Profesör Adrian Furnham, kişilik ve davranış üzerine yaptığı çalışmalarda; düşük uyumluluk ve dürtüsellik gibi özelliklere sahip bireylerin, başkalarına daha az saygı gösterme ve sosyal kuralları çiğnemeye daha fazla eğilimli olduğunu belirtiyor
Sonuçları Önemsememe: Kanadalı psikolog Robert D. Hare ise empati düzeyi düşük ve bencilliği yüksek kişilerin trafikte daha riskli davranışlar sergilediğini ve eylemlerinin başkaları üzerindeki sonuçlarına değer vermediğini açıklıyor. Bu durum klinik bir bozukluk olmasa da günlük trafikte sinyal vermemek gibi kuralsızlıklarla kendini gösteriyor.
Sürücülerin sinyal vermemek için sığındığı en büyük argümanlardan biri, "Kullanmaya gerek yok, zaten arkamda veya yanımda kimse gelmiyor" düşüncesidir.
Uzmanlar, bu düşüncenin riski tamamen küçümsediğini ve kör noktalardan yüksek hızla gelebilecek bir aracın yaratacağı çarpışma riskini göz ardı ettiğini vurguluyor.
Özellikle motosiklet sürücülerinin şeritler arasında zigzag yaparak ilerlediği günümüz trafiğinde sinyal vermek hayati bir önem taşıyor. Sinyal lambası, diğer sürücülerin hareketleri önceden tahmin etmesini sağlayarak ani ortaya çıkan motosikletlerle yaşanabilecek ölümcül kazaları engelliyor.Ara sıra sinyal vermeyi unutmak insani bir durumdur ve sürücünün kişiliği hakkında kötü bir anlam taşımaz. Ancak bu davranış sistematik bir alışkanlık haline geldiyse, o kişinin diğer insanlara karşı saygısızlığını ve gereksiz risk alma eğilimini yansıtır. Trafikteki tarzınız, hayattaki tarzınızın aynasıdır.
