İnegölspor için İskenderun maçı olmak ya da olmamak mücadelesi idi, kazanarak ligde varım dedi.

Tabi bu maçı kazandık her şey bitmedi düşme hattındayız ve oynayacağımız fikstür göre de zor bir süreç bizi bekliyor. Maça iyi başladık. Rakip direndi ama yine oyunun ilk bölümlerinde kaleye gidemedik. Ardından rakip sahada 10 kişi kalınca oyunun tek hakimi biz olduk. Sahanın her yerinde işleyen bir makine gibi idik ama gol kaçırma yarışı ilk yarıda devam etti. İkinci yarı oyuncu değişikliği oldu. Mete çıktı, Orhan girdi. İki dakika sonra Mehmet Yılmaz asistinde Orhan golü atarak üstümüzdeki baskıyı azalttı. İnanın golden sonra maç boyunca 7 net pozisyondan sonuç gelmedi. Bu ligde bu kadar cömert olursan günün sonunda müşkül durumda kalırsın. Oyun ve isteme anlamında iyi idik ama rakip çok kötü. Buda bizi fazla yanıltmasın bana göre düşen ikinci takım onlar. Takımda Kadir ve Hasan Hüseyin Acar yoktu. Onların yerine Taha ve Abdulsamed oyuna başladı. Taha özellikle hücum anlamında etkili ama bunu sürekli hale getirmesi şart. Abdulsamed ise bana göre hala eski formunda değil. Yani Kadir yoksa sorun demek.
Sonuç olarak mücadele ederek galibiyet aldık ve bu 3 puan bizim için hayat öpücüğü oldu. Fakat bundan sonra oynayacağımız maçlar hep ligin babaları ile. Ne bu futbol ne de bu mücadele kalan maçlar puan almamız için yetmez. Daha ekstra şeyler yapmak gerek. Onun içinde zaten hem teknik heyet hem oyuncular farkındadır. Bu nedenle Pazar günü deplasmanda oynayacağımız Beyoğlu Yeniçarşı maçı bunlardan biri. Rakip iyi, üst sıraları hedefliyor ama bizim için bunların önemi yok. Deplasman seyirci baskısı olmadan oynayacağımız maç bana göre ne yapıp edip puanla döneceğimiz bir maç olmalı. Çünkü dönüşte iç sahada Erzincan, bir sonrası Sakarya deplasmanı, Ordu iç saha ve Ankara Demir deplasmanında ligin ilk yarısı bitiyor. Sanki korku tüneli gibi. Fakat korkunun ecele faydası yok. Savaşarak, mücadele ederek alacağımız tüm puanları alıp, devreye girmekten başka çaremiz de zaten yok...