Geride kalan 4 hafta alınan 1 puan ve puan sıralamasında yerleşilen sondan 2. sıra.
Uzun zaman sonra maalesef kötü başladığımız bir sezon yaşıyoruz. İşin vahim tarafı da ilerleyen haftalar için umut vermiyoruz. Bakıyorsun kadroya bireysel anlamda herkesin bir kariyeri olmuş ama takım olarak sahaya çıkınca acemi birliği mangası. İsmail hoca geldi, 10 gün oldu dedik. Ankaragücü maçından en az 1 puan alırız. Zira hoca sert, agresif bir oyun anlayışı sergiletir takıma. Ondada boşa umutlanmışız. Karacabey maçından da beter kötü oynadık başkentte. Durgun ve ne yaptığını bilmeyen sahanın her yerinde topu rakibe verip seyreden bir oyun ortaya koyduk. Düşünün Ankaragücü ilk 14 dakikada net 4 pozisyon buldu, 4 gol attılar, bir penaltıları verilmedi, bir topları direkten döndü. Yediğimiz 4 golün 3 asisti 2’si sağbekten bir sohbetten geldi ve en az net 10 pozisyon kaçırdılar. Artık varın nasıl bir ruh hali ile oynadığımızı siz tahmin edin. Takımın en iyi Kaleci Harun ise gerileme fazla söz kalmıyor. İsim ayırmadan sahada oynayan, sonradan giren herkes çok kötü oynadı.
Son olarak şunu söyleyelim bu hafta iç sahada oynayacağımız Fethiye maçını kazanmaktan başka çaremiz yok. Kısaca kendinize gelmekten başka çareniz yok beyler. Bu arada bu memleketin başkentinde taraftarımıza yapılan muameleyi kınıyorum. Oraya gelen seyircimize planlı bir oyun uygulanmış ve maça alınmamışlardır. Sanki mülteci muamelesi ile stat dışında bekletilmişlerdir. Ne diyelim? Bu işleri tezgahlayanlara yazıklar olsun diyelim ve unutmayalım gün olur devran döner…
