Zamanla yarışır halde buluyoruz kendimizi. Çalışma hayatında bazen kendimizi o kadar feda ediyoruz ya da kaptırıyoruz ki kendi özelimizden, ‘’zaman’’nımızdan feragat ediyoruz.
İşler yetişsin, mailler okunsun, 20 sene, 25 sene nasıl geçiyor anlamıyoruz. Bazen bunu en iyi anlayan çocuklarımız oluyor. Çünkü onlarla geçireceğimiz zamanın çoğu iş hayatında geçiyor. ZAMAN insan için mutlak bir şimdiden ibarettir. Zamanımızı çok iyi yönetmemiz önce kendimiz, çocuklar ve iş hayatı kısacası telafisi olmayan bir zaman dilimi.
Ne kadar hızlı koşarsan koş kaçtığın zaman senden daha hızlı koşar ’’HAYAT’’...
